เมื่อพูดถึงฉลากการพิมพ์แบบใช้ความร้อน มีสองประเภทหลักๆ ได้แก่ ฉลากแบบถ่ายโอนความร้อนและฉลากแบบใช้ความร้อนโดยตรง แต่คุณจะรู้ได้อย่างไรว่าอะไรดีที่สุดสำหรับความต้องการทางธุรกิจของคุณ?
ฉลากถ่ายโอนความร้อนต้องใช้ริบบิ้นในระหว่างกระบวนการพิมพ์ ริบบอนทำหน้าที่เป็นตัวกั้นระหว่างหัวพิมพ์และฉลาก โดยถ่ายโอนวัสดุที่หลอมละลายจากริบบอนลงบนพื้นผิวฉลาก ส่งผลให้ภาพที่เข้มขึ้นและทนทานต่อการขีดข่วนมากขึ้น อย่างไรก็ตาม จะต้องเปลี่ยนริบบิ้นเป็นประจำ
ฉลากแบบมีกาวในตัวแบบใช้ความร้อนโดยตรงใช้กระดาษที่ไวต่อความร้อนซึ่งจะเข้มขึ้นเมื่อสัมผัสกับหัวพิมพ์ ไม่จำเป็นต้องมีริบบอน ทำให้กระบวนการง่ายขึ้นด้วยวัสดุสิ้นเปลืองที่ลดลง แต่เนื่องจากฉลากประกอบด้วยวัสดุการพิมพ์แบบใช้ความร้อน จึงมีอายุการใช้งานสั้นกว่า 6-8 เดือน และมีแนวโน้มที่จะเกิดรอยขีดข่วนได้ง่ายกว่า
ความแตกต่างที่สำคัญอื่นๆ ได้แก่: ระยะเวลาในการเก็บรักษา (การถ่ายเทความร้อนนาน 2 ปี) ความเข้ากันได้ของเครื่องพิมพ์ (การถ่ายเทความร้อนโดยตรงใช้กับเครื่องพิมพ์หลายประเภท) และคุณภาพของภาพ (การถ่ายเทความร้อนทำให้ได้ผลลัพธ์ที่คมชัดยิ่งขึ้น)
การทดสอบที่เหมาะสมยังสามารถระบุประเภทของฉลากได้ เช่น การสังเกตว่าวัสดุเกิดควันหรือเปลี่ยนเป็นสีดำเมื่อถูกความร้อน หรือรอยขีดข่วน-กระดาษเทอร์มอลมีรอยขีดข่วนในขณะที่ถ่ายโอนความร้อนไม่ได้
มีโครงการติดฉลากที่ต้องการความทนทานสูงหรือต้องการการเก็บถาวรหรือไม่ การถ่ายเทความร้อนอาจเป็นทางเลือกของคุณ หากความเรียบง่ายและความคล่องตัวเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรก ระบบระบายความร้อนโดยตรงก็อาจเข้ากันได้ดี
